เด็กนราฯ หน้าแป้น

เนื่องจากโดนกระทุ้งด้วยคอมเม้นท์#10 ของ entry ก่อน บวกกับเพิ่งได้นายคนใหม่เพิ่มอีกคน เลยคันมืออยากจะเขียนบ่นระบายความพลุ่งพล่านของตัวเองซะหน่อย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เอาเรื่องนี้มาเป็นหัวข้อสนทนาในวันนี้เลยแล้วกัน

นายใหม่คนนี้มีน้องเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารของโรงพยาบาล ก็ไม่แปลกหรอกถ้าแกจะต้องการอะไรแล้วมันจะได้ไปซะทุกอย่าง มีอยู่อย่างแหละที่แกไม่ได้ ก็ใจคนในห้องเรานี่ไง เวลาแกเดินเข้ามา เป็นต้องมีคนเดินหนีออกไปทุกที เราน่ะไม่หนีหรอก แต่แกออกไปเมื่อไหร่ก็ฮีฮิ๊วด้วยความดีใจทันทีเหมือนกัน รำคาญเสียงที่ใส่อารมณ์เกินระดับปกติของแก บวกกับคำพูดที่ไม่เหมือนคนจบปริญญา 2 ใบเขาพูดกันเลย

ไม่ได้อยากจะเปรียบเทียบหัวหน้าคนเดิมกับหัวหน้าคนใหม่หรอกนะ แต่ในขณะที่หัวหน้าคนเดิมซึ่งอายุก็ยังไม่ถึง 40 เรียนก็จบแค่ ปวส. แถมยังเป็นแค่ลูกจ้างประจำ แต่เวลาพูดอะไร ตาเฒ่าทั้งหลายในห้องมักจะรับฟังและให้ความร่วมมือด้วยอย่างค่อนข้างเต็มใจแหละ(มีตาเฒ่าหัวแข็งบางคนเท่านั้นแหละที่ชอบขัดคอคนอื่น) แต่หัวหน้าคนใหม่นี่นะ แค่พูดไม่กี่คำก็มีแต่คนอยากจะเดินหนีแล้ว ไม่ใช่ว่าแกไม่รู้ตัวนะว่าห้องนี้มีแต่คนไม่ชอบแก แกก็รู้ แต่ก็ยังมาพูดในห้องเราอีกว่า พี่มีตำแหน่ง พี่ไม่กลัวหรอก ยังไงเขาก็ไม่ไล่พี่ออก แต่ถ้าพวกเธอไม่ให้ความร่วมมือกับพี่ละก็ พวกเธอก็จะกระเด็นไปทีละคน ทีละคน ฟังแล้วอยากถีบปากมั๊ยล่ะ ตอนที่ได้ยินยังอยากจะลุกขึ้นแล้วตอกกลับใส่หน้าไปเลยว่า ถ้าคนในห้องนี้ทั้งห้องแข็งข้อกับพี่ละก็ น่าจะลองกลับไปคิดดูนะว่าทำไมถึงไม่มีใครให้ความร่วมมือด้วย

ทั้งที่คิดว่าจะรอให้ผลสอบประกาศออกมาก่อนแล้วค่อยไปเขียนใบลาออกนะ แต่สงสัยคงต้องออกซะก่อนละมั้งนี่ แต่คิดไปคิดมา คนในห้องเรามันก็มีน้อยอยู่แล้ว ทำงานแบบ Over Load กันทุกคน ถ้าขาดเราไปแบบกะทันหันซะคน พวกตาเฒ่าคงเหนื่อยกันน่าดู ทน ๆ เอาหน่อยเถอะ ยังไงก็อยู่อีกไม่นานแล้วล่ะ ขอเวลาอีกแค่เดือนเดียว สู้ ๆ