เด็กนราฯ หน้าแป้น

ใน Exteen นี่เท่าที่ใหม่รู้จักก็มีคนวัยทำงานมากมายหลายคนเลยทีเดียว เวลาเราทำงานเนี่ย คงต้องมีการประชุมกันในหน่วยงานอยู่แล้วใช่มั๊ยคะ อย่างน้อยก็ต้องมีสักครั้งแหละน่า วันนี้ที่ทำงานใหม่ก็ประชุมเหมือนกัน เป็นการประชุมที่มีหัวข้อเยอะมากเลยค่ะ นับแล้วร่วม ๆ 30 ข้อเห็นจะได้ หัวหน้านี่เตรียมโดยมาประมาณ 2 หน้ากระดาษ A4 เลยทีเดียว

ในที่ทำงานใหม่น่ะมีแต่คนชรากันทั้งนั้น ไม่ชรายังไงไหว ก็มีพ่อเพื่อนตั้งหลายคน แล้วคนชราเหล่านี้ก็ไม่สันทัดกับการรบราฆ่าฟันกับคอมพิวเตอร์สุดแสนจะไฮเทค เวลาพิมพ์อะไรทีก็จิ้ม ๆ เอา ทั้งห้องเรานี่มีคนทำงานอยู่ 13 คนรวมหัวหน้าด้วย ใหม่ว่าน้อยนะ ถ้าเทียบกับจำนวนคนไข้ที่เรารับต่อวันเกือบ ๆ 400 คน ขี้หมูขี้หมาก็ไม่ต่ำกว่า 200 ล่ะ ก็ขนาดวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เฉพาะเวรเช้าก็ 60-70 คนเข้าไปแล้ว เฉพาะคนไข้เก่าที่มีประวัติแล้วนะ ยังไม่รวมพวกคนไข้ทำประวัติใหม่อีก

แต่ถ้าถามว่ามีความสุขมั๊ย ^___^ ตอบได้เลยว่าสุขมาก ใหม่มีความสุขทุกครั้งที่ได้มาถึงที่ทำงาน มีความสุขที่ได้เถียงล้งเล้งกับพวกตาเฒ่าทั้งหลาย ได้แหย่ ได้หยอกสาว ๆ ในห้อง ได้กวนประสาทหัวหน้าแล้วโดนแกด่าว่า "ไอ้เป็ด" ทุกคนจะมีชื่อเฉพาะที่ใหม่ตั้งให้แล้วก็เรียกอยู่คนเดียว รวมทั้งใหม่ก็มีฉายาที่พวกพี่ ๆ ตั้งให้แล้วก็เรียกกันในห้องนี่ด้วยเหมือนกัน ......... อย่าบอกใครนะว่าใหม่มีอีกชื่อว่า "บูละ" คำแปลนะเหรอ ก็ประมาณ ป่อง หรือพองนี่แหละ

ใหม่เคยคิดนะว่าถ้าวันหนึ่งเราต้องออกไปจากที่นี่ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม (แต่ที่อยากจะให้เป็นเหตุผลที่สุดก็คงเป็น ย้ายตามสามี นี่แหละ) ใหม่คงเหงาเนอะ คงหาเพื่อนร่วมงานที่เห็นเรามาตั้งแต่เรียนอนุบาลเหมือนที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว ก็จะมีเพื่อนร่วมงานที่ไหนอีกที่ว่าง ๆ ก็มานั่งเล่าเรื่องตอนใหม่ยังเด็ก ๆ ให้ฟังแล้วก็หัวเราะกันฮาไป ถึงบางทีใหม่จะหงุดหงิดกะพวกเขาที่ไม่ได้ดั่งใจไปบ้าง แต่ใหม่ก็รักทุกคนนะ แต่ใหม่คงบอกกับพวกเขาไม่ได้หรอก เดี๋ยวจะซึ้งเกินไป ไม่มีรูปให้ดูด้วย เพราะไฟล์รูปมันโดนลบไปแล้วตอนไวรัสกินเครื่องใหม่ วันหนึ่งข้างหน้าใหม่จะกลับมาอ่าน entry นี้แล้วใหม่คงจะนั่งยิ้มอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้า แต่ใหม่จะไม่ลืมทุกคนที่อยู่ด้วยกันในวันนี้เลย เพราะนี่เป็นที่ทำงานที่ทำให้ใหม่มีความสุขมากที่สุดนี่นา