เด็กนราฯ หน้าแป้น

วาเลนไทน์ปีนี้แสนจะโดดเดี่ยวเดียวดายกระหายรัก ตื่นเช้ามานังใหม่นั่งรีดกระโปรงเหย็ง ๆ คุณนายแม่ลงมาจากห้องนอนเห็นเข้าก็ทักทันที

"เป็นอะไรรึเปล่าน่ะ" -_-' แน่ใจนะแม่ว่าที่ทักนี่ คิดก่อนแล้ว

"เมื่อคืนผีแม่ม่ายเข้าสิง" น่าน คำตอบก็พอ ๆ กัน

"แล้วยังไง นึกยังไงถึงได้นุ่งกระโปรงไปทำงาน" ยังไม่วายสงสัยอีกแน่ะ

"ก็วันนี้วาเลนไทน์อ่ะ อยากมีผัวมั่งดิ ลองนุ่งกระโปรงดูเผื่อจะได้" ดูมันตอบ

"แล้วไป นึกว่าจะมีทหารที่ไหนมาหาซะอีก" -_-' สาธุ ขอให้สมพรปากได้ป่ะ

และแล้วนังใหม่ก็โดนโห่ตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว

.
.
.
.
.
ตกเย็นตามประสาสาวโสดที่ยังหักคานทองไม่ได้อย่างเราและหัวหน้าสาว ขาว หมวย สวย อึ๋ม แกก็คงสงสารเราอ่ะนะ อุตส่าห์แต่งตัวมาซะอย่างมั่นใจว่าสวยแล้ว ดอกไม้ดอกไร่ซักกะดอกก็ไม่ได้รับ แกเลยชวนไปเดินแด๊ดแด๋ ๆ ที่ถนนคนเดิน เราก็ชอบไปสิ อย่างน้อยก็ได้เห็นลายพรางเขียว ๆ ให้พอกระชุ่มกระชวยหัวใจเล่น แต่ทั้งเนื้อทั้งตัวมีตังค์ 5 บาท นังนี่ก็ตะลอน ๆ ไปกะเขาทั่วเมืองเลย หัวหน้าเห็นกระเป๋าลดราคามันสวยดี แกก็เข้าไปเลือก ๆ พอเห็นเราจับ ๆ ดูมั่งแกก็ถาม

"เอารึป่าว พี่ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด" อะจ๊าก หัวหน้าจำได้ว่าเราเกิดเดือนนี้

"จะดีเหรอพี่" ทำเหนียม ๆ ไว้ก่อน แต่ข้างในใจเต้นตึ๊ก ๆ

"จะเอาก็รีบ ๆ เลือก ประเดี๋ยวก็เปลี่ยนใจซะหรอก" แง๊ว "เอาค่า" เรื่องอะไรจะปฏิเสธ

ตกลงว่าได้กระเป๋าสะพายสีน้ำตาลสวยหรูดูมีชาติตระกูลมาหนึ่งใบ ในราคา 99 บาท (ขอบอกว่าราคาป้าย 390)

สงสัยถ้าไม่ลดขนาดนี้หัวหน้าคงไม่ซื้อให้หรอก แต่แค่นี้ก็ขอบพระคุณหลาย ๆ แล้วค่า แค่จำได้ว่าเราเกิดเดือนนี้ก็ดีใจมากแว๊ว

ว่าแต่ วันวาเลนไทน์ ทำอะไรกันมั่งอ่า??????

ป.ล. ไม่กล้าถ่ายรูปตอนนุ่งกระโปรงมาให้ดูเลยค่ะ อ๊าย อาย

ป.ล.วันเกิดปีนี้ตรงกะวันจันทร์ด้วยแฮะ วันที่เราเกิดก็ตรงกะวันจันทร์ ไม่ใช่ว่า 12 ปีมันจะตรงกันครั้งนึงเหรอ???